سازماندهی زنان یک اصل ضروری برای تضمین آزادی و عدالت اجتماعی

دلارام رسولی

زنان نیروی بالقوه‌ی تغییر و مبدأ حیات آزاد هستند و با قیام‌های بی نظیر خود در میدان مبارزە  این انرژی را بالفعل کرده‌اند. آن‌ها همواره در حال نوسازی و بازسازی مفاهیم هستند و تعبیرشان از هستی مبتنی بر رویکرد زیبایی شناسی رادیکال است. این رویکرد که حاصل تجارب تاریخی است، در ادوار مختلف و به اشکال مختلف خودنمایی می‌کند. زنان به اقتضای وضع موجود همواره خود را سازماندهی کرده‌اند ولی هرگز وضع موجود را قبول نکرده‌‌‌‌‌‌اند، بلکه وضع موجود را به وضع مطلوب تغییر داده‌اند.

سازماندهی زنان یک اکتیویته‌ی سیاسی و اجتماعی است و هرگز منفعل و خنثی نبوده است. این سازماندهی در قالب‌های متکثر و متنوع خود را بازتعریف می‌کند و در منظومه‌ی فکری بشری دارای جایگاه مخصوصی است. زیربنای فکری این سازماندهی بر اساس آزادی زن و متعاقبا آزادی جامعه استوار است. تبیین اهداف از مهم ترین اصول این سازماندهی است. بر اساس این پارامتر، زنی می‌تواند بگوید که سازماندهی شده که دارای هدف در مقاطع کوتاه‌مدت و درازمدت باشد.

زنان همیشه جماعت‌محور بوده‌اند و بر این اساس اگر زنی تنها بماند در معرض انواع آسیب و تجاوز قرار می‌گیرد. زنِ تنها، ایدئال سیستم مردسالار است. سیستم مردسالار با انزوای زنان سعی در تخدیر و تخریب حس اجتماعی آنان دارد. البته بوده‌اند زنانی که تنها مانده‌اند ولی با تفکر اجتماعی و خلاق خویش، هم خود و هم دیگران را سازماندهی و بازسازی کرده‌اند. در سیستم مردسالار انگاره‌هایی که از مسیر عقلانی خویش خارج شده مثل رابطه‌ی احساسی و ازدواج در جهت انزوای حداکثری زنان به کار گرفته می‌شوند.

سازماندهی زنان با توان فلسفی و در نظر گرفتن اصالت جامعه به مطالعه‌ی ساختارهای اجتماعی می‌پردازد. این سازماندهی که حاصل تلاشی بی‌وقفه و بی‌نظیر است هرگز محدود به قالب‌های مسلط و نُرم‌های متعارف نبوده، بلکه همواره درصدد کشف و اختراع‌های جدید بوده است. سازماندهی زنان یک اصل ضروری برای تضمین آزادی و عدالت اجتماعی است. این سازماندهی نه یک فرم حزبی، که یک جهان‌بینی است و می‌تواند در ابعاد فراساختار حزبی، فراملیتی و فرازبانی باشد. این سازماندهی باید جهانی و در محور تاریخ باشد.

سازماندهی زنان با تدقیق نظر در نشانگان اجتماعی یک متد تئوریک و پراکتیکی برای بقا، رشد و شکوفایی زنان ارائه می‌دهد و بر محور این مهم، به مبارزه و مقاومت می‌پردازد. خوانش صحیح روان‌شناختی از وضعیت بغرنج زن در جهان و ترسیم پایگاه فردی و اجتماعی او در ساختار هستی می‌تواند به انقلابی در ساحت علوم اجتماعی منجر شود که آلترناتیو زن آزاد را به مثابه‌ی مبنا و اساس حیات آزاد، عملی کند.

زنان با ایجاد تیم، هسته، انجمن، روستا و کمون‌های مختص به خود می‌توانند مبانی علمی سازماندهی خویش را از جزء به کل عملی سازند. وجود تیم و هسته برای زنان می‌تواند موجب انسجام و اتساق ساختاری فعالیت رهایی‌بخش آنان شود. آنان با این امر، نحوه‌ی کار گروهی منظم و شبه منظم را فرامی‌گیرند و تجربه‌ی دیرینه‌ی زیستی و تاریخی خویش را به منصه‌ی ظهور می‌رسانند. روح زن یک روح کمونال و جمعی است و مسئولیت پذیری در ضمیر او نهادینه شده است. کار مشترک برای هدف مشترک حتما به پیروزی منجر می‌شود و تاریخ چندین ساله‌ی جنبش‌های زنان این را ثابت کرده است.

یکی از ارکان مهم و حیاتی در سازماندهی زنان، مقوله‌ی خودحفاظتی و دفاع ذاتی است. زنان با آموزش‌های متنوع و به روز باید یاد بگیرند که از روح و بدن خویش در برابر هر تجاوزی دفاع کنند. زنان باید با رویکرد جامعه‌محور و زنانه، تکنولوژی و رسانه را که در ید سیستم‌های مسلط است و استفاده‌ای در جهت پیشرفت بشریت ندارد به ابزاری در جهت سازماندهی تغییر کاربری دهند و  استفاده از تکنولوژی روز را در برنامه‌ی خود قرار بدهند چون امروزه بیشترین هجمه‌ها علیه زن در این فضا و از این طریق انجام می‌گیرد. زنی که بی‌دفاع بماند فاقد سازماندهی است. ایجاد نیروی لشکری با پرنسیب‌های مختص به زنان از ابعاد دفاع مشروع زنان است.

زنان نیروی پیشاهنگ اعتراضات مدنی و خیابانی هستند. تشکیلات زنان همواره با برپایی گردهمایی و راهپیمایی اعتراضی، به شیوه‌ای مسالمت‌آمیز حق و حقوق خود را مطالبه کرده‌اند. یکی از ارکان سازماندهی زنان به همین امر وابسته است. عموما اعتراضات خیابانی زمینه‌ای مساعد برای زنان و دختران جوان است تا علیه نظام سلطه قیام کنند. این متد اعتراض یک متد زنانه است و فی‌نفسه موید صلح و ایجاد تفاهم است.

تجربه‌ی خیزش «ژن ژیان آزادی» در ایران و شرق کردستان بسیار مهم است، زیرا در این خیزش زنان توانستند با اراده و روحیه‌ی انقلابی تمام نیروها و نگرش‌های انقلابی موجود در جامعه را با خود همراه کنند. زنان با کسب تجربه و شیوه‌های مدرن سازماندهی به مدتی دراز این قیام را رهبری کردند و ستون‌های نظام حاکم را به لرزه درآوردند. حضور دختران جوان در این قیام بیانگر این واقعیت است که سطح آگاهی و تعالی شخصیتی در زنان ایرانی پیشرفت کرده و با سازماندهی مدرن می‌توان این نیروی عظیم را در جهت پیشبرد انقلاب به کار گرفت.

ممکن است شما دوست داشته باشید